سکانس هایی از زندگی من

" آیدا فسخ عزیمت جاودانه بود "

2012-01-28T11:20:00.001-08:00

- صبح بود. نمی دانم ساعتِ چند، فقط می دانم صبح بود. چشمانم را باز کردم، هوا تاریک بود و من تاریکی را از زیر کرکره های آشپزخانه می دیدم. زیر لب با خودم زمزمه کردم "آیدا فسخ عزیمت جاودانه بود". دوباره چشمانم را بستم و خوابم برد.

- شب است، سر تجریش دوستم کشان کشان دستم را می گیرد و می برد کتاب فروشی، گزیده اشعار شاملو را می گذارد در دستم و می گوید بگیر و یکی هم خودش می گیرد. صفحه ای را باز می کنم و شعر را می خوانم :

میان خورشیدهای همیشه

زیبایی تو لنگریست

خورشیدی که

از سپیده دم همه ستارگان

بی نیازم میکند.

نگاهت

شکست ستم گری ست.

نگاهی که عریانی روح مرا

از مهر

جامه ای کرد

بدان سان که کنون ام
شب بی روزن هرگز
چنان نماید که کنایتی طنز آلود بوده است

و چشمانت با من گفتند
که فردا
روز دیگری ست ...

آنک! چشمانی که خمیرمایه مهر است.

و اینک مهر تو:
نبردافزاری
تا با تقدیر خویش پنجه در پنجه کنم.

آفتاب را در فراسوهای افق پنداشته بودم.
به جز عزیمت نابه هنگامم گریزی نبود چنین انگاشته بودم.

آیدا فسخ عزیمت جاودانه بود.

میان آفتاب های همیشه زیبایی تو لنگریست.

نگاهت شکست ستمگری ست.
و چشمانت

با من گفتند که فردا روز دیگری ست.

نمی دانم چرا مدام این شعر را تکرار می کنم، انگار این شعر برای من معنایی دارد، معنایی عمیق که شاید به خاطر صدای زیبا و محزون شاملو است که مدام در گوشم تکرار می کند "آیدا فسخ عزیمت جاودانه بود... ."

این شعر رو می تونید با صدای شاملو اینچا دانلود کنید.

از دردی که می کشیم و حرفی که نمی زنیم ...

2012-01-21T13:57:00.000-08:00

ساعت خوابم تغییر کرده است تا شش صبح بیدارم و بعد چند ساعتی بیشتر نمی خوابم. شب بود، خوابم نمی برد... حالم خوب نبود و کمی تب و لرز داشتم، داشتم با دوستی صحبت می کردم گفت برو کنار پنجره دارد برف می آید، گفتم شوخی می کنی؟ برف؟ بلند شدم، رفتم کنار پنجره و دیدم زمین سفیدپوش شده است. ساعت نزدیکی های چهار بود و دلم می خواست بروم بیرون و عکس بگیرم و روی برف ها سر بخورم اما نمی شد، پیش خودم مدام لعنت می فرستادم به درهایی که ساعت دوازده شب بسته می شوند و زودتر از ساعت هفت صبح باز نمی شوند. داشتم فکر می کردم حیف شد من سیگاری نشدم والا الان می توانستم بیایم و در وبلاگم بنویسم:
برف می آمد
به بالکن رفتم و
سیگاری آتش زدم ...
حالا نمی دانم در وبلاگم باید از چه چیزی بنویسم، از قهوه ای که خورده ام و تلخی ای که هنوز زیر زبونم است؟ از دردی که می کشم و حرفی که نمی زنم؟ باید از چه چیزی بنویسم؟ از نرخ ارز وقیمت سکه و اوضاع مملکت؟ یا بنشینم و کار گلشیفته را برای شما تعبیر و تفسیر کنم؟ یا از کابوسی که دیشب دیدم؟. دیشب من کابوس دیدم، کابوس کلیدی که گم کرده بودم و هرچه می گشتم پیدایش نمی کردم، این اولین بار نیست که من همچین کابوسی می بینم تنها فرقش این است که یکبار کلید است و یکبار چراغ، یکبار هم راه خانه را گم کرده بودم و آخر همه این کابوس ها شبیه هم است. کلیدی که در کیفم است، چراغی که در دستم است و خانه ای که درونش گم شده ام ...

2012-01-20T06:41:00.000-08:00

حال آدمی که عاشق بستنی بوده ولی دیگه لب به بستنی نمیزنه رو می تونید درک کنید؟

من آدم باهوشی هستم و نیستم

2012-01-08T11:56:00.000-08:00

نوشتم که خوشبختی گذراست، گاهی هست و گاهی نیست، با خودم فکر کردم که چگونه می شود که خوشبختی گاهی باشد و گاهی نباشد. جواب سوال گاهی در سطور بعدی است. داشتم برایش می نوشتم که گاهی غرق در کابوس هایی می شویم که خودمان برای خودمان ساخته ایم. گاهی آدم به همین راحتی جواب خودش را می دهد. ای کاش تمام متن را پاک می کردم و در جواب ایمیلش می نوشتم "خوبم، خدا رو شکر". این جمله جواب خوبی است برای آنکه بگویی حالت خوب نیست و نمی خواهی در موردش حرف بزنی، گاهی هم طرف اگر خودش زرنگ باشد می فهمد چگونه از زیر زبانت بکشد این خوبی حال و شکر خدا را. من وقتی خوب باشم می گویم عالی ام، وقتی هم عالی باشم همه می فهمند و خوبم خدا رو شکر یعنی حالم خوب است ولی اوضاع اندکی به هم ریخته است، وقتی می گویم "ای بد نیستم" دارم چراغ می دهم که می خواهم حرف بزنم، می خواهم کسی بپرسد چرا "ای؟". الان آن طرف خط یک نفر نشسته و مدام به من می گوید "خوبم، خدا رو شکر" و من نمیدانم خوبم خدا رو شکر های اون یعنی چی، به خاطر همین نگران می شوم و حتی بلد نیستم از زیر زبانش بکشم که چی شده، من آدم باهوشی هستم و نیستم گاهی و این مورد از مواردی است که هیچ وقت در آن خوب نبوده ام...

ای کاش

2012-01-04T05:25:00.000-08:00

ای کاش عدالتی در کار بود

ای کاش عدالتی در کار بود ...

خدایا

2012-01-02T14:10:00.000-08:00

خدایا ...

خدایا !

تو با آن بزرگی

در آن آسمانها

چنین آرزویی

بدین کوچکی را

توانی برآورد

آیا ؟

......

(شفیعی کدکنی)

تپش های عاشقانه قلبم

2011-12-31T04:13:00.001-08:00

چند روز پیش در یک کتاب فروشی پرسه می زدم کنار یک قفسه کتاب ایستاده بودم و دنبال کتابی می گشتم خانوم مسنی کنار من ایستاده بود و شروع به حرف زدن کرد اولش فکر کردم با من نیست اما کس دیگری نبود برگشتم و نگاهش کردم و با دقت به حرف هایش گوش دادم، فکر می کنم یک معلم ادبیات بازنشسته بود از آن دوست داشتنی هایش. گفت من و فروغ فرخزاد همکلاسی بودیم و من 40 سال است که با کتابهایش زندگی می کنم. یکی از کتاب های فروغ را داد دستم و گفت این کتاب رو بگیر و بخون، اسم کتاب"تپش های عاشقانه قلبم" بود، خوشحال شدم و کلی با هم گپ زدیم و کتاب را خریدم چون من به نشانه ها اعتقاد دارم. همان نشانه هایی که می گویند تو هستی ... تو هستی و من خوشحالم از بودنت، خوشحال از تپش های عاشقانه قلبم ...

آدم های قلابی

2011-12-29T08:43:00.000-08:00

در این چشم انداز بیشتر آدم‌ها قلابی‌اند. هرجور شباهت میان آن‌ها و کسان واقعی مایه‌ی تاسف کسان واقعی باید باشد.

ابتدای کتاب اسرار گنج دره‌ جنی/ ابراهیم گلستان/ نشر بازتاب نگار

من و فال حافظ و شب یلدا ...

2011-12-21T12:03:00.000-08:00

مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو
یادم از کشته خویش آمد و هنگام درو

گفتم ای بخت بخفتیدی و خورشید دمید
گفت با این همه از سابقه نومید مشو

گر روی پاک و مجرد چو مسیحا به فلک
از چراغ تو به خورشید رسد صد پرتو

تکیه بر اختر شب دزد مکن کاین عیار
تاج کاووس ببرد و کمر کیخسرو

گوشوار زر و لعل ار چه گران دارد گوش
دور خوبی گذران است نصیحت بشنو

چشم بد دور ز خال تو که در عرصه حسن
بیدقی راند که برد از مه و خورشید گرو

آسمان گو مفروش این عظمت کاندر عشق
خرمن مه به جوی خوشه پروین به دو جو

آتش زهد و ریا خرمن دین خواهد سوخت
حافظ این خرقه پشمینه بینداز و برو

...

زندگی ساده نیست.

2011-12-21T10:29:00.000-08:00

امروز کلاس ورزشم شروع شد، فکر می کنم خیلی وقت پیش باید ورزش را در سبد خرید هر ماهم قرار می دادم. پیلاتس یک نوع ورزشش کششی است، یک ساعت تمام بی وقفه ورزش می کنی، حرکات ابتدا ساده به نظر می رسد ولی هر چه بیشتر می گذرد جالب تر می شود و بسیار سنگین تر. فکر می کنم گاهی در زندگی دچار همین ساده انگاری شدم، وزنه های سنگینی را که به نظر سبک می رسیدند انتظار داشتم به راحتی بلند کنم و وقتی نمی توانستم ناراحت و دلگیر می شدم. در زندگی هیچ چیز ساده نیست و ساده انگاشتن خیلی از مسائل اشتباه محض است، این را دیروز احساس کردم که یکی از اساتید قدیم ام را دیدم و لبخندی که بر روی لبم نقش بست مصدق آن بود که برای رسیدن به جایی که الان هستم بسیار مدیونش هستم.

پ.ن: راستی امشب شب یلداست، شب یلداتون به خیر و خوشی :)

روزهای خوب

2011-12-20T09:20:00.001-08:00

چقدر امروز روز خوبی بود، بعضی روزها خوبند، از صبح لبخند ملیح می زنی و محبتت قلنبه میشود.
چقدر امروز روز خوبی بود. به نظرم روزهای خوب را باید قاب کرد زد رو دیوار، کم پیش میان...
چقدر امروز روز خوبی بود که فهمیدم میشه به کسی باور داشت و مطمئن بود که اونم به تو باور داره ...
چقدر امروز روز خوبی بود ...

ختم کلام

2011-12-20T02:42:00.000-08:00

دیروز تو وبلاگ میثم عزیز مطلبی رو خوندم که هکسوم جایی گفته:
"برام مهم نیست که مردم می‌گن من زیاد با دخترها بیرون می‌رم یا نه، برام مهم نیست که فکر می‌کنن من هم‌جنس‌بازم یا می‌گن که استرالیایی‌ام. کی اهمیت می‌ده! مسلمه که ترجیح می‌دادم مردم نگن هم‌جنس‌بازم. ولی حالا که می‌گن، خب بذار بگن. اونقدرهام مهم نیست."
....
بعضی حرفا مثل حرف های احمدی نژادن که فقط طرفدارای چشم و گوش بسته ش باور می کنن، حالا تو بیا هی برو بهشون بگو ماست سفیده، چه فرقی می کنه اونا فکر کنن ماست سیاهه یا سفید؟ مهم ماهیت ماست ِ که سفیده، حالا تو هی بگو سیاهه!

شما خوبید.. خوش به حالتان که اینقدر خوبید

2011-12-18T14:22:00.000-08:00

شما خوبید

شما پاک و مقدسید.

من بدم!

فکر می کنم ماموریتتان را به خوبی انجام دادید، حالا دست از سر زندگی من بردارید.

دلتنگ می شوم

2011-12-16T13:19:00.001-08:00

نمی دانم دوری چه خاصیتی دارد که وقتی صدایش را از پشت خط می شنوم بیشتر دلتنگ می شوم.
گاهی قلبم تند تند می زند؛
گاهی لب می گزم و پشت خط لبخند می زنم،
گاهی قطع که می کند در تاریکی پذیرایی می نشینم و به تابلو نقاشی مادرم خیره می شوم.

در ذهن

2011-12-16T12:16:00.000-08:00

در ذهن من
زنی معصوم است
زنی بی پیرایه اما سبک بال

که بوی سیب و علف می دهد

روپوش و جامه ای بهشتی به تن دارد
مویش به رنگ خرمایی است و صاف
و مهربان است و پاک
بی هیچ خودنمایی و
و بی هیچ خیالی در سر

و اما باز در ذهن من
دختری
و یا زنی ماه زده و سرکش است
که لباسی از اُپال و پر و دستمال پاره و ابریشم تافته دارد

اما مهربان نیست.

دنیس لِوِر توف

گنجشکی که دل من است ...

2011-12-16T11:54:00.001-08:00

دل ِ من قد یه گنجشکه ولی گاهی قد یه دنیا می گیره... .

نگرانم

2011-12-14T10:54:00.000-08:00

نگرانم، چنان زنی که نگران کودک به دنیا نیامده اش است نگرانم.

دلتنگم

2011-12-14T10:39:00.000-08:00

فکر می کنم دوست داشتن حرمت دارد، گاهی ناخودآگاه جایی که نباید می گویی دوستت دارم و بعد از گفتنش مدام با خود کلنجار می روی که آیا واقعا دوستش داشتی یا نه. این سرانجام یک واقعه دردناک است که وقتی هر بار به دیدنش می روی مدام از خودت می پرسی چرا تمامش نمی کنی و خود به خود کسی به تو پاسخ می دهد که چون دوستش داری و تو نمی دانی این حس دوست داشتن از کجا آمده است. حس عجیبی ست که با نبودنش غمگین می شوی و با بودنش مدام از خودت می پرسی " تو اینجا چکار می کنی؟". آخر یک روز تمام می شود و این همان واقعه دردناک است، دلتنگی هر روز بر سرت هوار می شود و تو نمی دانی اینهمه دلتنگی از کجا می آید... .

در میان جاده سنگی بود

2011-12-14T10:02:00.000-08:00

نباید بَرم از یاد
اتفاقی را
که در حیات چشمانِ چنین خسته ام افتاد... .

یعنی اینقدر برایشان سخت است؟

2011-08-23T03:44:00.000-07:00

آدم هایی که عذرخواهی نمی‌کنند همان هایی هستند که هیچ گاه اشتباهات خودشان را نمی پذیرند،
کلی فلسفه می‌بافند و با واژه ها بازی می‌کنند مبادا که مجبور شوند بگویند"عذر می خواهم!".

دنیای بی‌رنگی...

2011-08-22T11:17:00.001-07:00

بدحجابی به رنگ اگر بود، خداوند دنیا را سیاه و سفید خلق می کرد.

......................................

پ.ن:عکس از پیمان بردبار.

من عکسای طبیعتش رو دوست دارم.

می تونید مشترک فیدش هم بشید و تو گودر دنبالش کنید.

آدم های این روزگار

2011-08-22T10:48:00.000-07:00

آدم ها می‌میرند خیلی پیشتر از آنکه جسدشان روی دست شما بیافتد …

قضاوت نکنید..

2011-08-02T09:34:00.000-07:00

برای گذشت کردن یا نکردن از مجید باید آمنه بود ؛
اگر آمنه نیستید قضاوت نکنید ...

و به اختیار برگزیدن ...

2011-07-25T13:21:00.000-07:00

اونجایی که شاملو تو شعرش میگه :
"جُستن
یافتن
و آنگاه به اختیار برگزیدن

و از خویشتنِ خویش

بارویی پی‌افکندن ــ . "

خیلی حرف داره برا گفتن ...

Maybe One Day...

2011-07-22T13:41:00.001-07:00

روزای خوب خودشون نمیان ،
باید بری دستشون رو بگیری به زور بیاریشون ...

اینجا کجاست؟

2011-07-01T07:44:00.001-07:00

سوئد تفکیک جنسیتی را در مهدکودک هایش ممنوع اعلام می کند آنوقت کشور ما به تفکیک جنسیتی آدم های عاقل و بالغ در دانشگاه ها می پردازد ، مملکته داریم؟

سکوت نکنید

2011-06-01T23:17:00.000-07:00

سکوت علامت رضایت نیست ؛

سکوت علامت اعتراض نیست،

سکوت علامت هیچ چیز نیست.

سکوت نکنید ...

من اعتراف می کنم...

2011-05-29T13:07:00.000-07:00

ادای آدم های قوی را در آوردن هنر می خواهد؛
اینکه خسته باشی،
بغض داشته باشی
و از درون شکسته ...
صورتت را با سیلی سرخ نگه داری
و خودت را به زور سر ِپا!
هی به خودت بگویی اتفاقی نیافتاده است
ولی ته دلت بدانی"اتفاق" افتاده است جانم ، افتاده است ...

پماد بمالید...

2011-05-22T11:44:00.000-07:00

کسی که پشت اش سوخته است را نصیحت نمی کنند ، پماد می مالند ...

دلم یک جفت کفش تق تقی ِ قرمز می خواهد !

2011-05-17T09:01:00.000-07:00

این روزها به دوران کودکی ام که فکر می کنم مدام یاد آن کفش های قرمزِ تق تقی خواهرم می افتم که یواشکی و بی اجازه می پوشیدمشان و فرار می کردم ...

...I Have to end this ridiculous game

2011-05-07T13:13:00.000-07:00

مدت ها به انتظار نشستم که بگویی "دوستت دارم"

و وقتی شنیدم دوستم داری چیزی در درونم احساس نکردم

و تنها توانستم لبخندی بزنم !

تو به من گفتی "دوستت دارم "

و احساس من برای تو "هیچی" بود،

نمی خواهم به سرنوشت کشورم دچار شویم ....

!What a fucking dream

2011-05-07T12:36:00.000-07:00

هر شب کابوس می بینم ، انگار که روز اعلام نتایج کنکور ارشد است . از صبح تا شب یک صفحه را رفرش می کنم و مدام در حال دویدن ام و هزار اتفاق می افتد در این فاصله ! صبح که بیدار می شوم خیلی خسته ام انگار که کوهی را جابجا کرده ام و از رنجی که در خواب کشیده ام نمی توانم از جایم جـُم بخورم ، هر شب خوابی می بینم و هر بار کارنامه ای را به دستم می دهند و من بدون آنکه به درصدها نگاهی بیاندازم دنبال رتبه می گردم و هر بار که به رتبه می رسم از خواب می پرم !

کسی پشت در نیست ...

2011-05-02T12:32:00.000-07:00

یک مدتی ست احساس می کنم کسی در می زند ،

می روم در را باز می کنم

اما کسی پشت در نیست ،

راهرو تاریک ِتاریک است...

شکرت...

2011-02-12T01:13:00.000-08:00

.
رو به آسمان کرد و گفت "خدایا شکرت "؛

نفس عمیقی کشید،

روی زمین نشست
و زار زار گریست ...
.

اتفاقی که اتفاق افتاد...

2011-02-05T04:31:00.000-08:00

گویا اتفاقی افتاده است

که نه دستم به کار می رود

و نه دلم !

از آدم ها 4

2011-01-26T02:15:00.000-08:00

بعضی از آدم ها هستند ،
که صبر می کنند و صبر می کنند و صبر می کنند....
اما امان از آن روزی که کاسه صبرشان لبریز شود!

به سلامتی!

2010-12-27T06:28:00.000-08:00

به سلامتی سه تن، ناموس و رفیق و وطن....به سلامتی سه کس، زندانی و سرباز و بی کس...

به سلامتی آزادی ... به سلامتی زندونی های بی ملاقات...

.
[اعتراض-مسعود کیمیایی]

از ما گفتن بود !

2010-12-26T04:00:00.000-08:00

آب را گل نکنید ،
در فرودست انگار کفتری می خورد آب

حالا اون به کنار ،

بابا به فکر قبض آب ماه دیگتون باشید!

تف به ذات اینروزها!

2010-12-21T12:38:00.000-08:00

تمام راه تا خونه رو مجبور شدم پیاده بیام ، ترافیک سنگینی بود و تاکسی نبود ،شب بود و تاریک! سر خیابون اصلی که رسیدم پشت چراغ قرمز عابر ایستادم ، تو فکر خودم بودم و منتظر تا چراغ سبز بشه ! دختره اون طرف خیابون به موازات من از لابلای ماشینا حرکت کرد و اومد این طرف ، به من که رسید همچین با نیشخندی به من نگاه کرد که انگار اینجا منتظر یه ماشین مدل بالای نکبت هستم که بیاد منو سوار کنه و شب یلدایی بهم حال بده !!! خواستم بگم همچین مملکتی داریم ؟!!!

از عادت کردن ها 2

2010-12-20T10:46:00.000-08:00

آدم ها عادت می کنند،
به اینکه شب ها با شکم گرسنه به خواب روند.

سلام آقای افتخاری:

2010-12-05T08:49:00.000-08:00

بچه که بودم وقتی سوار ماشین می شدیم ، نوار کاست "یاد استاد" علیرضا افتخاری رو میذاشتیم و صداش رو بلند می کردیم و من اون قسمتش رو دوست داشتم که می گفت: "آمد ، آمد با دلجویی ...گفتا با من تنها منشین...برخیز و ببین ... گلهای خندان صحرایی را ......" بعد تا این قسمتش می رسید منم باهاش بلند بلند می خوندم :" آمد،آمد بادمجونی ... گفتا با من تنها منشین، برخیز و ببین گلهای خندان صحرایی را..." اصلن هم متوجه نمی شدم چرا وقتی می گم بادمجونی همه میزنن زیر خنده :)) ، تازه پیش خودمم فکر می کردم چجوری یه بادمجون میاد میگه "تنها منشین ، برخیز و ببین.." تازه پیش خودمم می گفت ، وای چه بادمجون مهربونی :)) .

قانون جذب

2010-12-04T09:07:00.000-08:00

درست وقتی تصمیم می گیری که شماره اش را فراموش کنی ؛

شماره تمام اطرافیان و حتی خانه تان را فراموش می کنی،

الا آن شماره لامصب را !

عبرت نامه

2010-12-02T03:39:00.000-08:00

ترس من از حکومتی نیست که برای عبرت من و تو مدام اعدام می کند ،

ترس من از حکومتی ست که مدام اعدام می کند و خودش عبرت نمی گیرد.

نیازمندی ها

2010-11-29T02:38:00.000-08:00

به چند سیلی جانانه جهت سرخ نگه داشتن صورتمان نیازمندیم.

.
.

از آدم ها 3

2010-11-28T08:00:00.000-08:00

بعضی از آدم ها،

وقتی هستند با بودنشان

و وقتی هم نیستند،

با نبودنشان تو را می آزارند . . .

حواستان باشد!

2010-11-27T00:16:00.000-08:00

اگردر خیابان گوشی تان زنگ زد و خواستید "ریجکت " کنید،

ابتدا به سمت چپ نگاه کنید ، بعد به سمت راست و نیم نگاهی هم به پشت سرتان بیندازید؛

شاید آن کسی که پشت خط است ،پشت سرتان باشد!

برسد به دست صاحبش 2

2010-11-22T11:42:00.000-08:00

به گوگل بگوئید که این "سیکوریتی کد" را کمی آسانتر بگیرد ؛

شاید پدری شصت ساله بخواهد برای خودش اکانت بسازد ،

نتواند آن کد را بخواند

و اندوهگین شود . . . .

از آدم ها 2

2010-11-21T11:49:00.000-08:00

بعضی از آدم ها هستند که

باید پایشان را همان اول از زندگیت قطع کنی،

والا نابودت می کنند!

وقتی که مرا صدا می زند...

2010-11-19T10:08:00.000-08:00

کسی هست که وقتی نامم را صدا می زند؛بغض می کنم ،جواب نمی دهم ، نگاه نمی کنم ، تعادلم را حفظ می کنم و از درون می غرّم ، ریشخند می زنم و پیش خودم فکر می کنم هنوز هم نمی خواهد دست از بازی حقیرانه اش بردارد.

از آدم ها

2010-11-16T02:58:00.000-08:00

بعضی از آدم ها هستند که اشتباه خوب زندگی تو می شوند.

از مهربانی ها

2010-11-16T02:49:00.000-08:00

این استاد علوم سیاسی ها خیلی پیر است ، امروز دستم را گرفت و مرا از خیابان رد کرد.
خنده ام گرفته بود؛
فکر می کرد نمی توانم از خیابان رد شوم.
آنطرف خیابان که رسیدم لبخندی زدم ،
تشکر کردم و رفتم...
.

داستان پیش از آنکه شروع شود، تمام شده بود !

2010-11-15T06:09:00.001-08:00

داستان همیشه از یک سیب شروع می شود؛
یک سیب می افتد و نیوتن نیروی جاذبه را کشف می کند ،

شاید اگر سیب نمی افتاد نیوتن نیروی جاذبه را جور ِدیگری کشف می کرد.

و شایدهم اگر تو نبودی من عشق را جور ِ دیگری تجربه می کردم...

زمانی که ما دانشجو بودیم2

2010-11-12T22:10:00.000-08:00

شما یادتون نمیاد ، زمانی که ما دانشجو بودیم هر کسی که رئیس دانشکده می شد اولین کاری که می کرد این بود که جای بوفه رو تغییر می داد؛اصلا تمام مشکلات دانشکده ما بوفه بچه های ما بود.حالا اینکه شوفاژای دانشکده درست کار نمی کرد و زمستونا موقع امتحانای ترم ،سرجلسه امتحان بچه ها پتو دور خودشون می پیچیدن یا مثلا تو یه کلاسی که پنجاه نفر بیشتر گنجایش نداشت ، هشتاد نفر می چپوندن چه اهمیت داشت .یا اصلا چه اهمیت داشت که آقای ((ایکس ))سر کلاس یه درس مهم سه واحدی فقط خاطرات دوران دانشگاهشو برامون تعریف می کرد ، خب به هر حال اینا که مهم نبود ، مهم این بود که مبادا بوفه دختران به بوفه پسران نزدیک بشود و اسلام به خطر بیافتد.

زمانی که ما دانشجو بودیم 1

2010-11-12T11:46:00.000-08:00

شما یادتون نمیاد ،زمانی که ما دانشجو بودیم همیشه کلاسا رو می پیچوندیم و می رفتیم سینما ، تو کافه های اطراف دانشگاه پلاس بودیم و تو بوفه جشن تولد می گرفتیم خلاصه اینکه تمام طول ترم رو حسابی خوش می گذروندیم؛ اما چشمتون رو بد نبینه موقع امتحانای ترم که می شد یکی تو سر خودمون می زدیم یکی تو سر کتابا و هی به درگاه خدا دعا می کردیم که:"خدایا این ترم رو بخیر بگذرون قول می دیم از ترم دیگه آدم بشیم و درسامونو به موقع بخونیم."

خدا هم که مهربون ، اون ترم رو بخیر می گذروند اما ما که آدم بشو نبودیم باز ترم دیگه موقع امتحانا که می شد ،همون آش بود و همون کاسه!

دوچرخه دوست داشتنی من

2010-11-09T11:53:00.000-08:00

وقتی بچه بودم مثل هم سن و سال های خودم یک سه چرخه کوچک داشتم اما همه آرزویم آن دوچرخه قرمز رنگ خواهرم بود که حتی پایم به رکابش هم نمی رسید ، من از همان بچگی لجباز بودم و یک دنده و به هر چه می خواستم باید می رسیدم .البته فکر نکنید که الان با دوران کودکی ام فرقی کرده ام ،نه اتفاقا الان همان اخلاقم را حفظ کرده ام و فقط کمی پخته تر شده ام.
خلاصه آنکه من عاشق یک دوچرخه ِقرمز رنگ دوست داشتنی شده بودم که مجوز سوار شدنش را نداشتم . من هیچوقت نه از افکار ، نه از برنامه های زندگیم و نه حتی از نقشه های شومم با کسی صحبت نمی کردم .حتی روزی که به اطلاع پدرم رساندم می خواهم حقوق بخوانم نگفتم که چرا این رشته را انتخاب کردم ؛ حتی روزی که عاشق شدم و یکسال بعدش شکست خوردم و تا یکسال بعداز آن شکست حرفی نزدم مادرم نفهمید ،او زمانی فهمید که کار من به روانپزشک کشیده بود. خلاصه آنکه آنقدر آن دوچرخه قرمز رنگ برای من عشوه آمد که نقشه شوم تصاحبش را کشیدم ، یک روز عزمم را جزم کردم و دور از چشم بقیه دوچرخه را برداشتم و در سرازیری کوچه قرار دادم . باید به آرزویم می رسیدم پایم را روی یکی از رکاب ها گذاشتم و به سرعت پریدم بالا و دوچرخه در سرازیری خیابان حرکت کرد ، دسته های دوچرخه را محکم گرفتم و پاهام را به زور به رکاب دیگررساندم . نمی دانید چه لذتی داشت ، چه لذتی ! از ته دلم می خندیدم و خوشحال بودم حالا دیگر من با بقیه هم سن و سال هایم که هنوز سه چرخه سوار می شدند فرق می کردم ، مهم همان اولین قدم بود که بالاخره روزی باید بر می داشتم و به آرزویم می رسیدم.
هرگز نگاه پدرم را وقتی از جلوی خانه با دوچرخه عبور می کردم یادم نمی رود ، نگاهش مضطرب بود و مفتخر ، نگران بود و خوشحال ، چنان بهت زده شده بود که نمی دانست بیاید دنبالم و کمکم کند نگهش دارم یا دوچرخه سواریم را تماشا کند. حال چه اهمیت دارد که سرپیچ کنترلم را از دست بدهم و بیفتم و پوست زانوام کنده شود؛در هر حال من آرزویم رسیده بودم.

بعدها وقتی بزرگتر شدم همسایه مان دوچرخه قرمز رنگ و رو رفته مرا برای دخترش خرید؛ مادرم با تعجب می گفت من نمیدانم اینکه دخترش یک دوچرخه نو و قشنگ دارد این را می خواهد چه کار!
و فقط من می دانستم که این دوچرخه قرمز ناقلا چگونه از دختر همسایه دلبری کرده است.

به سلامتی

2010-11-08T11:57:00.000-08:00

به سلامتی همین آقای واکسی ای که در کوچه ما ، گوشه پیاده رو برای خودش سرپناهی ساخته است و در ظرفی حلبی آتش روشن کرده است و هر ازچندگاهی رهگذری کنار آتش او می ایستد و گرم می شود . بعله به سلامتی همین آدمی که بی منت گرمای آتشش را به بقیه می بخشد و هیچ وقت اخم نمی کند و به روی همه لبخند می زند؛ بعله به سلامتی همین آدم !

از سکانس های آشنا...

2010-11-07T00:19:00.000-07:00

زن برنج را در دیس کشید و داد زد :"بچه ها بیاید ناهار آماده ست ."
مرد بشقاب ها را روی میز گذاشت و رفت که ظرف ماست را بیاورد.
زن درقابلمه خورشت را باز کرد و در بخار آن دوباره فریاد زد : "بچه ها بیاید دیگه " و زیر لب غر زد:"یه روز جمعه می خوایم دور هم ناهار بخوریما !!!"
ظرف خورشت را که روی میز گذاشت سرش را بلند کرد که باز هم بچه ها را صدا بزند؛
چشمش به همسرش افتد که با تعجب به او نگاه می کرد.

نگاهشان به هم گره خورد

و هر دو سکوت کردند.
زن بغض کرد و پشت میز نشست ،

دو بشقاب برنج کشید و روی میز گذاشت .
یادش رفته بود که آخرین فرزندش هم چند هفته پیش خانه را ترک کرده بود . . .

به پدرم بگوئید :

2010-11-05T00:51:00.000-07:00

لزوما آنچه آرزو و خواسته اوست ، خواسته من نیست؛

من هم جوانم و آرزوهای خودم را دارم.

از عادت نکردن ها...

2010-11-02T12:56:00.000-07:00

عادت می کنیم.
بعضی از آدم ها به بعضی چیزها عادت نمی کنند؛
مثل من ، به نبودن تو !

نوستالوژی سبز

2010-10-31T02:32:00.000-07:00

نزدیک غروب خورشید است و من صبح را دوست دارم . . .

کعبه اینجاست ، همینجا...

2010-10-30T12:27:00.000-07:00

کعبه در دل من است

که نَه سالی هفت بار

که روزی هزار بار به گرد آن در طوافم‬.

از عادت کردن ها

2010-10-28T08:25:00.000-07:00

آدم ها به همه چیز عادت می کنند،
حتی به شیشه ی کثیف عینکشان!

عشق اول فقط یه خاطره است...

2010-10-24T23:36:00.000-07:00

دخترک یک گوشه کز کرده بود و آهنگ های حزن انگیز گوشی عمه اش را گوش می داد؛
مادرش می گفت: عاشق یکی از پسرهای مهدکودکشان شده است.

از خوبی ها

2010-10-24T11:46:00.000-07:00

آنقدر خوب نباشید که خوبی تان وظیفه شود .

الو؟؟اونجا کجاست؟؟

2010-10-17T13:46:00.000-07:00

ای آقای راننده ای که تا پلیس را می بینی ، کمربند ایمنی کنارت را سریع می کشی وصدالبته باز هم نمی بندی؛ آخرپلیس که در بستن و نبستن کمربند ایمنی ات نفعی ندارد و اتفاقا این یکی در همه کشور ها رایج است و ربطی به مملکته داریم و نداریم و این حرفا هم ندارد.

یک تکیه گاه برای همه

2010-10-17T13:17:00.000-07:00

بی شانه به دنیا آمد و تنها تکیه گاهش خدا شد، اینگونه بود که بعدها وقتی شوهرش را در بحبوحه جنگ از دست داد خودش فرزندانش را یک تنه بزرگ کرد و شانه خستگی هایشان شد.
هر بار می آمدند سرشان را روی شانه اش می گذاشتند، از خستگی هاشان می گفتند و می رفتند.

یک روز زیربار آنهمه خستگی قد خم کرد،

سرش را روی زمین گذاشت

و . . .

برسد به دست صاحبش...

2010-10-12T12:36:00.000-07:00

خانوم شمایی که پشت فرمان ماشینت نشسته ای وپایت را روی پدال گازگذاشته ای و تمام حواست به دود سیگارت است . اینجا در این خیابان روبروی من پیرمردی دارد لنگان لنگان از روی خط عابر پیاده رد می شود و تمام حواسش به قدم های لرزانش است که شما با همان سرعت از کنار او رد می شوی ، آینه بغلت به دستش می خورد و تعادلش را از دست می دهد و می افتد . خانوم با شما هستم ، شمایی که حتی خم به ابرو نیاوردی و ماشینت را نگه نداشتی و رفتی ، حتی اگر خدا هم امروز تو را در این خیابان خلوت ندیده باشد خواستم بگویم که من تو را دیدم . . .

پرنده مردنی ست...

2010-10-10T12:20:00.000-07:00

*پرواز را به خاطر بسپار ؛ پرنده مردنی است ....

پست قبلی یادتان می آید از یکی از دوستان گفتم؟ همانی که نابیناست و سرطان دارد و دانشجوی دکترای ادبیات دانشگاه تهران است؟ دوستان زیادی لطف کردند مطلب را دست به دست چرخاندند تا یاری رسانی پیدا شود، چند نفر از دوستان ایمیل زدند و دعوت به کار کردند و چند تن دیگر گفتند می توانند کمک مالی کنند. ممنونم از همه کسانی که آن مطلب را شر کردند ، لایک زدند و آماده کمک شدند اما دوست ما دو روز پیش به کما رفت و پدرش هم در آی سی یو بستری شد.
ما تا جایی که در توانمان بود کمک کردیم و به حسابش پول ریختیم تا این چند روزه را دوام آورده است ولی هنوز از کما بیرون نیامده است و دیگر توان پرداخت هزینه های بیمارستان را هم نداریم. دوستان مرا شرمنده کردند و خواستند کمک مالی بکنند اما من نمی توانم مسئولیت کمک های دوستان را بپذیرم ،چرا که دوستمان وصیت کرده است که مرا اینگونه از مرگ نجات ندهید. من خودم این چند روزه حتی نمی دانستم که در کدام بیمارستان بستری شده است ، من فقط یک شماره حساب دارم که کمک خودم را به آن واریز کردم و اگر دوستان واقعا می خواهند کمک کنند می توانم این شماره حساب را در اختیارشان بگذارم . به من ایمیل بزنید و من به شما شماره حساب و نام شخص را خواهم داد .
از شما می خواهم که برایش دعا کنید ، دعا کنید که از کما بیرون بیاید و دوباره به زندگی لبخند بزند .

التماس دعا

ایمیل من : f.mirmoghadam@gmail.com

**********این قسمت بعدا اضافه شد:
بعد از اینکه این پست آپ شد ، امشب خبر رسید که دوستمان از کما بیرون آمده است و خطر رفع شده است.ممنون از دعایتان که اینگونه جواب داد.

هر چی سنگه به پای لنگه!

2010-10-06T11:27:00.000-07:00

دوستی دارم که هم دوره لیسانس و هم دوره فوق لیسانس اش شاگرد اول بوده است و الان دانشجوی دوره دکترای ادبیات دانشگاه تهران است. دخترخوبی ست امابه پاس تقدیر و سرنوشت نابیناست ، از اولش اینگونه نبود می دید خوب هم می دید؛ مثل من و تو، مثل همه آدم هایی که قدر داشته هایشان را نمی دانند و زیر بار نداشته هایشان قد خم می کنند.پدرش معمار معروفی بود اما دست سرنوشت او را یک شبه چنان از عرش به فرش رساند که سکته کرد و گوشه خانه افتاد.هوش سرشاری دارد چنانکه سمانه می گوید چیزی بالغ بر هفتاد مقاله منتشر نشده گوشه لپ تاپش دارد خاک می خورد . سطح سوادش در حد یک استاد ادبیات دانشگاه است .او به تدریج نابینا شد ،اول کم بینا و بعد نابینا شد.سرمایه اندکی که از پدرش برای او مانده بود به تدریج با زبردستی یکی از دوستانش بر باد رفت چنانکه برای خرج پایان نامه اش زیر بار قرض دوستان و آشنایان رفت .از آنجایی که هر چه سنگ است به پای لنگ است داستان دوست ما هم به همینجا ختم نمی شود. او سرطان دارد و توان مالی لازم را هم برای شیمی درمانی ندارد و اینروزها با مرگ دست و پنجه نرم می کند. . .
من مانده ام در کار خدا که غرضش از چنین تقدیری برای بندگانش چیست ، یک آسمان بالای سر همه گذاشته است اما شهاب ها فقط بر سر یک عده فرو می ریزند.
این ها را نگفتم که دل شما برایش بسوزد ، گفتم که بدانید چنین کسی هست واگر کاری در زمینه رشته اش سراغ دارید به من اطلاع بدهید شاید که امیدی برای ادامه شیمی درمانی اش شود.

ممنون می شوم این مطلب را دست به دست بچرخانید تا شاید یاری رسانی پیدا شود.
تدریس ادبیات، موسیقی، ویراستار، کار در مطبوعات و . . . از پس ایشون بر میاد

ایمیل من برای دوستانی که می توانند کمکی کنند : f.mirmoghadam@gmail.com

شازده کوچولو

2010-09-30T12:39:00.000-07:00

یه روز چهل و سه بار غروب کردن آفتاب رو تماشا کردم! خودت که میدونی...

وقتی آدم خیلی دلش گرفته باشه از تماشای غروب لذت می بره...

شازده کوچولو-- احمد شاملو

عکس وعنوان از امین نظری ، فتو بلاگ بسیارزیبایی دارن حتما بهش سر بزنید

قطار می رود...تو می روی

2010-09-20T02:44:00.001-07:00

روی صندلی ِردیف جلو ایستگاه راه آهن نشسته است ، مقنعه ای مشکی بر سر دارد و موهای فر تیره اش از زیرآن دیده می شود . از دور که نگاه می کنی چشمان تیره ای دارد اما در تلالو نور خورشید قهوه ای خوش رنگی را به نمایش می گذارد.در چشمانش سادگی خاصی به چشم می خورد انگار دنیا هنوز روی سگش را به او نشان نداده است، نگاه مضطرب اش حس غریبی دارد . رد می شوم و پشت سرش می نشینم ، دخترک در خیل جمعیت انگار دنبال کسی می گردد ، به اطراف نگاه می کند و گاهی به ورودی ایستگاه قطار خیره می شود. آنقدر نگاهش مضطرب است که من هم بر می گردم و ورودی ایستگاه را نگاه می کنم .صدایی از بلندگو بلند می شود، پنج دقیقه دیگر قطار کرمان می رسد . دخترک مسافر کرمان است همین که صدا را می شنود چشم از ورودی بر می گیرد ، ساکش را بر می دارد و کنار دستش می گذارد .همیشه در فیلم های خارجی در پنج دقیقه باقی مانده در ایستگاه راه آهن یا سالن فرودگاه اتفاقی میفتد ،پاهایی که می دوند و نگاهی که منتظر است و بالاخره در آخرین دقایق باقی مانده همه چیز به خیر و خوشی تمام میشود انگار که تمام فیلم را به خاطر همان پنج دقیقه آخرش ساخته اند . فقط سه دقیقه دیگر باقی مانده، دخترک دوباره به ورودی ایستگاه نگاه می کند ، چشم بر می گیرد و سرش را پایین می اندازد و اشکی به جای آنکه بر گونه اش بلغزد سقوط می کند و روی دستش می چکد . لحظه ای چشمانش را می بندد و چشم بسته در کیفش دنبال دستمال می گردد .یواش یواش سرش را بلند می کند و به اطراف نگاه می کند و از این که کسی متوجه او نشده است خیالش راحت می شود . کمتر از یک دقیقه مانده است ، بلند می شود و ساکش بر می دارد ، به سمت سکوی قطار می رود و نرسیده به سکو باز می گردد و دوباره نگاهی می اندازد ، بر می گردم و ورودی ایستگاه را نگاه می کنم اما دوباره که به سمت دخترک بر می گردم از او خبری نیست ، انگار سوار قطار شده است ....من زودتر از موعد آمده ام چرا که همیشه مادرم معتقد است نیم ساعت در ایستگاه قطار منتظر ماندن بهتر از در خانه منتظر ماندن است.بالاخره سوت قطار کشیده می شود و چند دقیقه بعد قطار حرکت می کند .

پیش خودم فکر می کنم اینجا ایران است و نتنها در پنج دقیقه آخر هیچ اتفاق خاصی نمیفتد ، که حتی اگر مرد مضطربی که الان در باجه اطلاعات در مورد قطار کرمان می پرسد پاهای دونده قهرمان داستان ما باشد باز هم فرقی نمی کند چراکه دیر رسیده است ، خیلی دیر . . . .

زوال تدریجی

2010-09-17T12:23:00.000-07:00

زندگی بسان سیگاری ست ، که وقتی روشن شد ؛

چه به آن پــُک بزنی ،چه نزنی

می سوزد و خاکستر می شود.

شبهای روشن

2010-09-13T12:31:00.000-07:00

- می گفت دوتا آدم مثل 11 می مونن...
- یه آدم هم مثل 11 می مونه،به شرط اینکه فقط به پاهاش نگاه کنی.

.[ شب های روشن - فرزاد موتمن ]

آقا ، شما... با شما هستم .

2010-09-13T01:47:00.000-07:00

آقا شما ، شمایی که در خانه روبرویی ما زندگی می کنی وعصرها در بالکن می نشینی و مردم را تماشا می کنی ، می دانم که با آن عینکت نمی توانی من را که از پشت پرده تو راتماشا می کنم ببینی . شمایی که همیشه ساعت دوازده شب می خوابی و ساعت دو چراغت روشن می شود ، آبی می خوری و دوباره می خوابی .دم دمای اذان صبح بیدار می شوی و وضو می گیری ، نمازت را می خوانی و اول صبح از خانه بیرون می زنی ، آرام آرام میروی نان بربری تازه می گیری و بر می گردی . صبحانه ات را که خوردی با آن عصای رنگ و رو رفته ات از طبقه چهارم ساختمانتان که نمی دانم آسانسور دارد یا نه پایین می آیی و می روی درهمان بوستان نزدیک خانه می نشینی و تا ساعت دو هیچ خبری از تو نیست . آقا با شما هستم ، شما که آنروز در سوپر مارکت کوچه بغلی دوعدد سوسیس و تخم مرغ خریدی و رفتی، اما مسیر پنج دقیقه ای مغازه تا خانه را نیم ساعته طی کردی . . . .

آقا شما، شمایی که گهگداری چهار طبقه را _که نمی دانم آسانسور دارید یا نه _ پایین می آمدی تا به این گربه ای که چشم از پنجره خانه ات بر نمی دارد و مدام میو میو می کند غذا بدهی . بله با شما هستم ، شمایی که بارها می خواستم از این خرما کنجدی هایی که مادرم روزهای پنج شنبه میان همسایه ها پخش می کند برایت بیاورم اما ترسیدم که نکند قند خونت بالا برود و کار دستت بدهد. من می دانستم که نان سنگک را بیشتر از نان بربری دوست داری و آنقدر مهربان هستی که به هرکس که در خیابان از کنارت رد می شود لبخند می زنی ، می دانستم که کسی نیست و اگر هست ، دیر به دیر به دیدارت می آید . آخر ای پیرمرد معرفتت کجا رفته بود که اینگونه بی خبر رفتی؟ امروز که آگهی ترحیمت را دیدم با شیطنت به عکست نگاه کردم و گفتم : دیدی آی سی یو و و و . خندیدم و با خودم گفتم : نگران نباش ، سی یو لـــِیترر ر ر . . . . .

به قلم مادر . . .

2010-09-11T11:15:00.000-07:00

حکایت من و مجنون به یکدگر ماند/ نیافتیم و بمردیم در طلبکاری

. .

(سعدی)

***

پ.ن : مادرم خط خوشی داشت ومن قدر این خط خوش او را دیر دانستم

لئون

2010-09-08T12:14:00.000-07:00

ماتیلدا : زندگی فقط وقتی بچه ای اینقدر بده یا همیشه همینطوره؟
لئون: نه همیشه همینطوره . . .

.

لئون _ به کارگردانی لوک بسون_ (ناتالی پورتمن _ ژان رنو)

مری و مکس

2010-09-08T09:20:00.000-07:00

مکس : تورا به این خاطر می بخشم که کامل نیستی ، تو هم ناکاملی ، مثل من، مثل همه آدم ها !

{انیمیشن خمیری مری و مکس ...}

خانه ای روی آب

2010-09-08T08:59:00.000-07:00

عزت ا... انتظامی: مادرت زن نجیبی بود .

رضا کیانیان: نجابت وقتی معنا پیدا میکنه که راه دومی هم وجود داشته باشه .

فیلم خانه ای روی آب_بهمن فرمان آرا

سکانس هفتم (زندگی سرشار از حس های خوب است )

2010-09-06T13:53:00.001-07:00

آمده ام استخر ، ماه رمضان فقط سانس 8 تا 10 شبش کار می کند . گوشه استخر در کم عمق تا گردن رفته ام زیر آب و فکر می کنم . آنطرف استخر در حوضچه آب گرم ده نفری از بانوان میانسال کنار هم نشسته اند ، یکی شان صدای خوبی دارد و ترانه شادوماد ویگن را می خواند ، یکی دیگر رفته است وسط حوض و می رقصد . پیش خودم فکر می کنم چقدر خوشند ، دستم را به میله می گیرم و بی حرکت بر پشت روی آب شناور می شوم . عجیب است زندگی همین دلخوشی های کوچک است ، همینکه آوازی بخوانیم و رقصی بکنیم فارغ از همه چیز . زندگی همین لحظه اکنون است که پدرم به من لبخند می زند و با افتخار سرش را جلوی دوستانش بلند می کند ، زندگی یعنی همین کلیپ هایی که من دانلود می کنم و روی موبایلم می ریزم تا با مادرم بگذاریم و یک دل سیر بخندیم . زندگی سرشار از همین حس های خوب است ، همین حس هایی که می توانند به زندگی روزمره تو طعم دیگری بدهند ، اما این مائیم که فراموش کرده ایم و نمی خواهیم سراغشان برویم .یهو سرم به کمر کسی می خورد، سریع پاهایم را به کف استخر می رسانم و می ایستم ، دختر بچه ای ست 8 یا 9 ساله که در استخر دارد با مادرش گرگم به هوا بازی می کند ؛ خنده ام می گیرد ، انگار اینروزها همه به جز من دلشان خوش است .

حالا از بلندگو موسیقی پخش می کنند ، انگار مسئولین استخر بعد از افطار تازه جون گرفته اند و یادشان آمده استخر بلندگو هم دارد ، صدای حمید طالب زاده می آید که می خواند: همه چی آرومه ، من چقدر خوشحالم . . . . .

سکانس ششم (سه نقطه ها را دریاب)

2010-09-02T12:06:00.000-07:00

. . .
.

*بعضی از سکانس های زندگی ات را نه اینجا و نه هیچ جای دیگر نمی توانی بگویی و تا همیشه باید در قلبت نگهشان داری . گاهی سه نقطه ها حرف های بسیاری دارند برای گفتن ، آنقدرها که می توانی با آنها اشک بریزی ، بخندی ، بمیری و دوباره زنده شوی . . . .

پدر

2010-08-31T11:12:00.000-07:00

شرمنده دستانت هستم ، تا همیشه . . .

دست گیر و جرم ما را درگذر...

2010-08-27T11:10:00.000-07:00

مدت هاست که به حساب درس خواندن سهمیه اینترنتم را جیره بندی کرده ام ، گاهی یک ساعت و نهایتا دو ساعت پای سیستم می نشینم. تنها بهانه ام درس خواندن نیست بلکه رسیدگی به امور عقب افتاده زندگیم نیز هست . برای منی که ساعت ها پای سیستم می نشستم و به وبلاگ همه سر می زدم دو ساعت خیلی کم است و تنها صرف مارک آل از رد کردن آیتم های گودرم می شود. اگر نمیتوانم بیایم برای وبلاگهایتان کامنت بگذارم از دست من دلخور نشوید ، نگویید این دختر ورپریده و خودخواه به خودش حتی زحمت جواب دادن به کامنت های ما را نمی دهد. قبول کنید که وقت ضیق است ؛ پست هایتان را در گودر می خوانم و اگر وقت شد حتما نظرم را برایتان می نویسم. اگر از من اثری در جایی دیدید نگوئید این دختر ورپریده فقط برای ما وقت ندارد ، که به خدا اینگونه نیست .
دیگر چراغ من کمتردر جی تاکتان روشن خواهد بود و آن را به حساب بی معرفتی ام نگذارید . گاهی می آیم و سکانس های زندگیم را آپدیت می کنم و می روم ، گاهی از طریق موبایل دلتنگی هایم را توئیت می کنم و چراغ جی تاکم روشن می شود و زود خاموش می شود . خلاصه آنکه این است زندگی اینروزهای ما ، بهانه ام درس خواندن است اما سرم بسیار شلوغ تر از آن است که فکرش را بکنید ، مهر که بیاید دیگر از این دو ساعت هم خبری نخواهد بود و شاید هفته ای دو ساعت هم نتوانم پای سیستم بنشینم . گذشت آن زمانی که ساعت نه صبح بیدار می شدیم ،صبحانه می خوردم و ساعت ده پای سیستم می نشستم و به بچه ها صبح بخیر می گفتم و آنها جواب صبح به خیر مرا با ظهر به خیر می دادند :)))
خلاصه انکه اگر نرسیدم پست هایتان را بخوانیم ، اگر نتوانستیم برایتان کامنت بگذاریم ، اگر سلامتان بی جواب ماند ، اگر پست هایم غلط املایی داشت:))) ، اگر آیتم هایتان توسط ما شر نشد و هزار اگر دیگر . . . بدانید که من شرمنده ام و از دست من دلخور نشوید .
امید که شما هم مرا از دعای خیر خود محروم نفرمائید .

با تشکر
ف ر ن ا ز

* وبلاگ من مشکل پیدا کرده ، نمیتونم پست عکس دار بذارم :( اگر راه حلی دارید بگید که حسابی کلافم کرده

آدم های متوسط جهان را در ابعاد متوسط خودشان می خواهند...

2010-08-27T07:43:00.000-07:00

همیشه رسم بر این بوده است که آدم های متوسط چشم دیدن بزرگان را نداشته باشند. با ارقگی و توهین وادارشان کرده باشند به مهاجرت، به سکوت ، به دولا دولا راه رفتن تا بلندای بالایشان چشمشان را نزند و هرجا که سردزدیده ها و خم شده های از زور ِ درد و خستگی قد راست کرده اند، سعی کرده اند با تشر صدایشان را خاموش کنند . آدم های متوسط جهان را در ابعاد متوسط خودشان می خواهند.همه را در همان ابعاد اندازه می زنند و بالابلندتر از خودشان را ریشخند می کنند.هیچ عتاب و اظهار نظر و سرزنشی را بر نمی تابند. حتی اگر به قصد اشاره ای به طول قامتشان نبوده باشد. سرزنش را با سرزنش متقابل پاسخ می دهند انگار که مساوی اند! همیشه رسم بر این بوده است، اما چرا همچنان جاری است این رسم ؟

سکانس پنجم(ناچار باده نوش که از دست رفت کار)

2010-08-23T11:41:00.000-07:00

روی تختم نشسته ام و درس می خوانم . روزه نیستم و همه اطاق پر شده است از لیوان های چایی و چایی نبات و جوشانده و. . .که من حوصله جمع کردنشان را ندارم .می خوانم : سازمان های قضایی واحدهایی ست که با همکاری دوایرو اشخاص وابسته . . . ناگهان بی دلیل چیزی درون قلب کوچکم شور می زند ؛ بغض راه گلو را می گیرد ، فشارم افت می کند ورنگ از رخسارم می پرد .احساس من مثل همیشه سریع و قوی عمل می کند و از گذر فرسنگها فاصله حقیقت تلخ را به راحتی دریافت می کند ؛ دستم به کار نمی رود نیت می کنم ، حافظ را باز می کنم و می خوانم ، چشم می بندم و اشک می ریزم :

حافظ چو رفت روزه و گل نیز می رود
ناچار باده نوش که از دست رفت کار

کات !

حق نگهدارت عزیزم

سکانس سوم(این زندگی، زندگی لامصب وفا نداره)

2010-08-22T04:24:00.001-07:00

نامش پری رخ بود، یکی از همکلاسی های دبیرستانم را می گویم . دختر خوبی بود ، اولین بار که دیدمش از چهره اش خوشم نیامد. سبزه بود ، چشمان درشت و موهای مشکی قشنگی داشت.عاشق فوتبال بود . خانه کوچک و محقری داشتند اما کلی باصفا بود،پدرش کارمند ایران خودرو بود اما از پس زندگیشان چنان که باید برنیامده بود . صمیمیتمان روز به روز افزایش پیدا کرد و به خارج از مدرسه رسید. با هم بیرون می رفتیم ، بستنی می خوردیم و گهگداری هم خرید می کردیم . . . توی خیابان چه بچه بازی هایی که در نمی آوردیم ، بعدها متوجه شدم پری با آن موهای لخت مشکی و بینی ظریف و پوست سبزه اش دخترزیبایی محسوب می شود، پری دختر خوبی بود و من دوستش داشتم ، یکی از سرگرمی های زنگ تفریح ما صحبت کردن در مورد خواستگارهای پری بود ، از پسر خاله و پسرعمه گرفته تا سوپر مارکتی محله، پری از نظرشون دور نمونده بود.قرار بود با هم برای کنکور درس بخوانیم ،چه برنامه هایی که نکشیده بودیم ،چه قرارها که نگذاشته بودیم . . . آنقدر سال آخر درس خواندیم که شاگرد ممتاز مدرسه شدیم اما دریغ ، دریغ ... زد و یکروز متوجه شدم دل پری رخ ما جایی گیر کرده است ، دیر فهمیدم خیلی دیر ... همیشه به مادرش می گفت با من است ولی با کس دیگری بود ،تفریحات ما با هم محدود شده بود به خرید کادوی تولد و ولنتاین و این حرفها برای دوستش، بهش می گفتم پری پس دانشگاه چی؟ - دیگر گوشش به این حرفها بدهکار نبود ، عاشق شده بود ! . زد و همان تابستان عقد کردند ، پسر خوبی به نظر می آمد اما فاقد تحصیلات بود، از یک خانواده مذهبی بود و تنها محل درآمدش مغازه ای کوچک بود و کارش تعمیرات لوازم منزل . نرسیده به کنکور من آنها ازدواج کردند ، قول داده بودم یکبار به خانه شان بروم ، بعد از ورود به دانشگاه کادویی خریدم و به خانه کوچک متاهلیشان رفتم ، خانه کوچک نقلی قشنگی بود . . . از یک صبح تا ظهر او از زندگیش گفت و من از دانشگاهم . . . آنروز تمام شد ولی من دیگر از پری خبری دریافت نکردم ، خانه شان تلفن نداشت ، به خانه مادرش تماس گرفتم وقرار شد پیغام مرا به او برساند اما باز هم خبری نشد و من علتش را خوب می دانستم و دیگر پی گیرش نشدم

چند روز پیش بود ، دقیقا هفت روز پیش بود، در محله قدیمان به دیدار دوستی رفته بودم ، در راه بازگشت سوار تاکسی شدم و چندی بعد دختر و پسری کنار من نشستند ، چهره پسر برایم آشنا بود ،به آن موهای روشن و چشمان عسلی و چهره ساده اش دقت که کردم متوجه شدم شوهر پری رخ است ، با شور و شوق فراوان به سمت دختر کناریش برگشتم تا شاید دوباره بعد از 5سال پری را ببینم ...اما با چهره نا آشنایی روبرو شدم . سریع سر برگرداندم، شوکه شده بودم . گوشهایم را تیز کردم تا ببینم چه می گویند ، از آنچه می گفتند رنگ از رخم پرید شوهرش قول می داد که موضوع را به زودی با پری در میان بگذارد ، دخترک ابراز دلتنگی می کرد و برایش عشوه می آمد . . . . .آنروز دلم گرفت ... دلم گرفت ... دلم برای پری قصمون خیلی خیلی گرفت ....

*پری رخ بی شک یک نام مستعار است

سکانس دوم

2010-08-21T12:59:00.000-07:00

وارد اطاقم می شوم ، سریع روسری ام را در میاورم و روی تخت ولو می شوم ، آن بیرون در پذیراییمان مهمانی داریم که هنوز تلویزیون نگاه می کند ،می گوید اگر می شود بزنید اخبار ساعت 10 شبکه 3 را ببینم ، تمام که می شود می گوید می شود شبکه دو را بگیرید؟ اخبار شبکه دو هم تفسیرش خیلی خوب است . تمام که می شود دیگر ساعت از دوازده گذشته است ، حیف شد تازه می خواستم اخبار ساعت 12 شبکه 5 را بزنم ببیند . . .

*نه من ، نه پدرم به حجاب اعتقادی نداریم ، اما بعضی ها هستندکه وقتی مهمان ما می شوند فقط به خاطر راحتی شان روسری بر سر می کنم .

سکانس اول

2010-08-21T12:55:00.000-07:00

سر کوچه مان که می رسم دکمه هایم را باز می کنم ، نرسیده به خانه دیگر دکمه ای نمانده است که باز نشود . از در ورودی ساختمان که می گذرم سرم را تکان می دهم و روسری ام روی شانه هایم می لغزد و من تازه صدای جرینگ جرینگ گوشواره هایم را می شنوم ، سمفونی ای ست برای خودش !

هر روز پیش خودم فکر می کنم به چه چیز این مملکت دل خوش کرده ام وقتی می توانم بگذارم و بروم . میان این تردیدها هر روز کسلتر از دیروز از خواب بلند می شوم با حالت تهوعی ناشی از نگرانی های هر روزم ! عصرها دلم آشوب می شود و به تلنگری می لرزم. لباس می پوشم و بیرون میروم و قدم می زنم ، بستنی شاتوتی می خرم و باز می گردم ، وارد اطاقم که می شوم فشارم افت می کند و میفتم .این است زندگی هرروز من .

* برای خاطر عزیزترین سکانس هایم را از امروز به جای گودر در وبلاگ خودم منتشر می کنم .
.

لااکراه فی الدین 2

2010-08-16T12:31:00.000-07:00

خدایا جون مگه نگفتی ماه رمضان ماه رحمت و برکته؟ مگه نگفتی ماه مهمونی خداست؟
خب عزیز دل برادر یکی دوست داره بره مهمونی یکی دوست نداره بره مهمونی ... خب اونی که میره مهمونی از برکت این ماه برخوردار میشه و اونی که نمیره مهمونی فوقش از این برکات برخوردار نمیشه !
رسم مهمون نوازی این نیست که ملت رو به جرم روزه خواری از تیم فوتبال اخراج کنن یا تو خیابون جلبشون کنن و ببرنشون وزرا ، مهمونی رفتن که اجباری نمیشه عزیز من ، میشه؟!

از یاد رفته ها 1

2010-08-16T10:05:00.000-07:00

.
شما یادتون نمیاد، یه زمانی به شیرینی دانمارکی میگفتن " شیرینی گل محمدی!"
.
.

اگر همه مثل او بودند . . .

2010-08-01T13:19:00.000-07:00

استادی داشتیم خوش مشرب که درس حقوق خانواده را با او گذراندیم ، بیانش شیوا و کلاسش عاری از هرگونه تعصبات شخصی بود. با آنکه مرد بود زبان ما را خوب می فهمید ، گاهی از مثال هایشبغض راه گلویمان را می گرفت و گاهی لبخند تلخی گوشه لبمان نقش می بست . وادارمان کرد تا کتاب "عطر سنبل ،عطر کاج" را بخوانیم و موارد حقوقی اش را در بیاوریم ، استاد دوست داشتنی ای بود، کتابخوان و اهل مطالعه ، دست به قلمش خوب بود و بیانش عالی .الفاظ را درست در جای مناسبشان بکار می برد. هیچگاه حتی در عصبانیت به خطا نرفت ، آرامشش را از دست نداد و اندیشه را به گوشه ای پرتاب نکرد تا با مشتش چیزی را ثابت کند .او به من آموخت که متعصب نباشم ، انعطاف پذیر باشم و حرف حق را بپذیرم ، ما دانشجوی حقوقیم با جامعه سروکار داریم و واقعیات را زیر ذره بین می بینیم و رنج می بریم . استاد گاهی سوال می پرسید و سکوت ما حاکی از جواب تلخی بود که رغبتی برای به زبان آوردنش نداشتیم چه برسد به استاد! ،اما او با تمام تلخی اش پاسخ می داد تا به ما بیاموزد افتخاراتت را همه می بینند، تو اگر مردی اشتباهاتت را بازگو کن و در آخر چند بیت از حافظ و سعدی و مولانا کنارش می آورد و امیدوارمان می کرد که ما می توانیم اصلاحشان کنیم.

یکروز سر کلاسش لایحه حمایت از حقوق خانواده را نقد می کرد و وقتی به چند همسری مردان رسید ، یکی از بچه ها عجولانه پرسید : استاد چرا قانونگذار کاری برای چند همسری مردان نمی کند؟ استاد با ملایمت لبخندی زد ، مکثی کرد و گفت :

روزی زنی از یکی از حقوقدانان برجسته پرسید : تا کی می خواهید اجازه دهید مردان همسر دوم اختیار کنند ، نمی خواهید جلوی این وضع را بگیرید؟ا حقوقدان گفت :تا زمانی که زنان بپذیرند همسر دوم مردی که زن دارد نشوند . . . . .

هرگز فراموشم نمی شود که چه سکوتی حکمفرما شد ، هیچ کس هیچ عذر و بهانه ای نیاورد،

چرا که ما آموخته بودیم معتقد باشیم اما متعصب نباشیم .درست بیاندیشیم و اندیشه درست را پرورش بدهیم اما اگر حرفمان حق نبود روی آن پافشاری نکنیم و حرف حق را بپذیریم حتی اگر برایمان گران تمام شود.همیشه سلاحمان اندیشه مان باشد نه مشتمان ! و اگر روزی حرفمان حق بود و دیگران نپذیرفتند سکوت کنیم چرا که جواب ابلهان خاموشی ست.

متشکرم استاد به خاطر تمام آنچه که به من آموختی . . . .

پ.ن: پدرم به من آموخت دنیا اصلاح نمی شود مگر اینکه ما خود را اصلاح کنیم ، همه می خواهند بشریت را اصلاح کنند ، دریغا که هیچ کس به فکر اصلاح خود نیست!

فراموشمان که نشده ؟

2010-07-31T00:21:00.000-07:00

ننــــــگ ما ، ننـــــگ ما ، صدا و سیمای ما !

هنوز هم بعد از یکسال تلویزیون ما خاموش است .

لا اکــــــــــــــــراه فی الـــــــــدین

2010-07-30T09:51:00.000-07:00

چندی ست که دوستی بحث حجاب را مطرح کرده است و آنکه را باد لای موها را می خواهد خطرناک تلقی می کند و در جنبش سبز حساب بی حجاب ها را از با حجاب ها جدا کرده است و . . . ، بنده معتقدم همانقدر که کار رضاشاه در چادر از سر زنان کشیدن زشت و زننده است ، کار جمهوری اسلامی هم درچادر بر سر اینجانب کردن آن هم بالاجبار، زشت و زننده است . یکی از حقوق اولیه بشر این است که من بتوانم آزادانه نوع پوش خودم را انتخاب کنم ،برای من جای تعجب است که چگونه کسی به آزادی اعتقاد دارد اما حقی برای من در انتخاب نوع پوششم قائل نمی شود!!!!

گفتند آزادی در نگاه شما چیست ؟ برایشان شعری گذاشتیم و گفتیم آزادی در نظر ما چیزی شبیه متن کامل این شعر است:
آه، بگذارید سرزمین من سرزمینی شود که در آن، آزادی را
با تاج ِ گل ِ ساخته‌گی ِ وطن‌پرستی نمی‌آرایند.
اما فرصت و امکان واقعی برای همه کس هست، زنده‌گی آزاد است
و برابری در هوایی است که استنشاق می‌کنیم

ایشان می گوید : "برای کسی که امروز ، آزادی را به بی حجابی می داند ، چه تضمینی ست که فردا به بی لباسی نداند ؟ "
ایشان در جواب بنده می گوید :"وقتی شما عظمت آزادی را در حد عرضه ی تن حقیر می کنید ، جای تعحب هم نیست که امثال شما جامعه را به فحشا برسانند ." ایشان در ادامه می گویند :"چطور می خواهید که همه ی محجبه ها شما را بپذیرند در حالی که خود شما تمام محجبه ها را تحقیر می کنید ؟"

دوستی در جواب سوال اولشان چنین پاسخ می دهد : "و برای کسی که امروز بی‌حجابی را خطرناک می‌داند، چه تضمینی‌ست که فردا آن را در ردیف "قتل نفس" نداند؟ "

در جواب سوال دومشان باید گفت : چگونه است که شما به آزادی و عظمت آن اعتقاد داری اما بر اینکه بالاجبار چادر بر سر من بگذارند مشکلی نداری؟ چگونه به خود حق می دهی موی مرا مایه فساد جامعه بدانی؟ نکند گرانی ، تورم ، فساد مالی و اقتصادی دولت ، دروغگویی مسئولان ، چپاولگری ، باندبازی، فساد اداری، فساد سیستم قضایی هم تقصیر همین تار موی من است؟

در جواب سوال سومشان هم من می گویم : سی سال است که تریبون در دست شماست و تا توانسته اید گشت ارشاد علم کرده اید و عقیده خودتان را تحمیل کرده اید، اینجا ما تحقیر شدیم یا شما؟ما مجرم شدیم یا شما؟ به شعور شما توهین شد یا ما؟

ایشان می گویند:"کاملن مشخص شد که چه کسانی از همچین آزادی دفاع می کنند . کسی که حسرت و عقده ی عرضه ی موی سرش را دارد ، همان بهتر که محدود باشد چرا که اگر امروز بی حجاب شد ، بعید نیست که فردا شب در خیابان بایستد تا رویش قیمت بگذارند ! همچین جماعتی تشنه ی خودنمایی هستند چرا که کمبود های شان در مسائل ظاهری و لباسی خلاصه شده است ."

من هم در جواب ایشان می گویم: تفکر شما اشتباه است که فکر می کنید اگر آزادی در انتخاب نوع پوشش به افراد داده شود فردا قد علم می کنند و میخواهند بدون لباس و عریان به خیابان بیایند ، این طرز تفکر صد درصد اشتباه است ! درست مثل سران این رژیم که فکر می کردند اگر در انتخابات به مردم حق انتخاب بدهند آینده انقلاب به خطر میفتد و به شعور مردم توهین کردند و انتخاب اقلیت را بر اکثریت ترجیح دادند و نمونه های بارز دیگری که یک نفر می خواهد آنچه خودش می پسندد را بر دیگران تحمیل کند و فکر می کند تنها آنچه او می گوید حق است.
چندی پیش یکی از اساتیدمان در مورد تصویب لایحه حمایت از خانواده چنین گفت : در حین تصویب این لایحه ما به ماده ای که چند همسری مردان را توجیه می کرد اعتراض کردیم و خواستار حذف آن شدیم ، یکی از نمایندگان زن آمد وگفت: اگر این ماده را حذف کنید خلاف شرع عمل کرده اید ، ما متعجب شدیم که چرا یک زن چنین حرفی می زند ، گفتیم برای چه شما این حرف را می زنید؟ آیا خودت حاضری برای همسرت زن دوم اختیار کنی ؟ آن نماینده گفت من حاضرم نه تنها یکی بلکه دو همسر برای شوهرم اختیار کنم !!! ما آنروز به خاطر حرف آن زن در مقابل پسران کلاس بسیار شرمسار شدیم ورنگ از رخسارمان پرید!
من نمی دانستم می توانم پشت یک مانیتور بشینم وسخنان یک زن را بخوانم و چهره ام از شرم دوباره رنگ به رنگ شود .

ایشان در ادامه می گویند : " ایران اگر به دست شما بیفتد ، همان هایی می شوید که محجبه ها را خانه نشین می کنید . معیار های تان حقیر است . آن قدر حسرت بی بند و باری دارید که تمام لذت های دنیا را به عرضه ی خودتان می دانید . "

در جواب ایشان می گویم :سی سال است که انقلاب به دست شما افتاد ، جمهوری اسلامی بنا کردید وهر نظریه ای راکه داشتیدا اعما ل کردید و نتیجه اش چنین شد ! هرکاری خواستید کردید و تا توانستید جولان دادید ، کار دیگری هم مانده بود که نکردید؟ ،حالا بر ما خرده می گیرید که اگر ایران به دست شما بیفتد . . . . .

.

حرف های من کم نیست ، من فقط جواب سوالات ایشان را دادم که مجال بحثش در آن وبلاگ نبود

واقعا چرا؟

2010-07-26T04:55:00.000-07:00

تنها یک دختر بیست ساله می تواند دیوانه وار کسی را دوست داشته باشد بدون آنکه از خود بپرسد : چرا ؟!!!

دروغگوی کوچک درونم . . .

2010-07-12T00:15:00.000-07:00

در درون من پینوکیوی کوچکی ست که دروغ می گوید ، آمار غلط می بافد و به وزارت امور خارجه قلبم استناد می کند فقط برای آنکه بگوید تو نیستی و من خوب می دانم که تو هستی و آن گوشه قلبم بی سر و صدا نشسته ای و کلنجار رفتن مرا برای فراموش کردن خودت نظاره می کنی .

آیا این هم دروغ است؟

2010-07-10T03:24:00.000-07:00

کسانی که امروز به حکم سنگسار سکینه محمدی آشتیانی اعتراض می کنند ،همان هایی هستند که دیروز فیلم سنگسار ثریا را غیر واقعی ، ضد ایرانی و ضد اسلام می خواندند . آیا حکم سنگسار سکینه محمدی آشتیانی هم دروغ است؟!!!

اگر . . .

2010-07-09T04:43:00.000-07:00

اگر به خاطر هدیه های عروسی نبود بهتر از همه دست طرف را گرفتن و در رفتن بود.

گشت اندیشه

2010-07-08T01:56:00.001-07:00

روزی می آید که گشت اندیشه در خیابان ها راه می اندازند و به چشمان مردم نگاه می کنند و هر کس را که به نظر می رسد می اندیشد می گیرند و دربندش می کنند .

کجایی استاد؟

2010-07-08T01:32:00.000-07:00

کجایی استاد ، مگر تو نبودی که به من آموختی اصل بر صحت روابط است مگر آنکه خلافش ثابت شود؟

پس این مجریان قانونی که گشت نسبت را در خیابان ها راه انداخته اند به کدام اصل استناد می کنند؟

این را تو به من نیاموخته بودی . . .

آنتی نوستالژی

2010-07-06T10:34:00.000-07:00

واقعا مشکل ممکلت ما مدل موی جوونای ماست؟ واقعا مشکل ما اینه !؟

.
..

مدلهای موی ایرانی مورد تایید وزارت ارشاد رونمایی میشود

(( ّ!ّ))

2010-07-06T10:25:00.000-07:00